Korte inhoud  'Onweerstaanbaar'

Zij was meer dan mooi. Ze was opvallend mooi. De manier waarp ze haar lange bruine haar steeds achter haar oor streek, het voelde zo vertrouwd, zo veilig. Vanaf het eerste moment dat hij haar had ontdekt, was ze niet meer uit zijn gedachten geweest. Zelfs als hij haar niet zag, was ze bij hem. Steeds opnieuw doemde zij voor zijn ogen op.

Hij zit in mijn hoofd. Als ik mijn ogen sluit, zie ik hem heel duidelijk voor me ; zijn ogen, zijn schuchtere glimlach, de kuiltjes in zijn wangen. Telkens opnieuw laat ik de beelden voorbijkomen. Alsof ik er niet genoeg van kan krijgen, alsof ik steeds opnieuw wil proeven van het gevoel dat hij bij me teweeg brengt. Hij is anders. Echt anders.

 

Axel wordt tegen zijn zin door zijn ouders naar Antwerpen gestuurd. Geschrokken door wat er gebeurd is, zijn ze bang dat hij zijn toekomst zal vergooien. Vol bitterheid en wrok laat laat hij alles en iedereen die hem lief is noodgedwongen achter. Wanneer hij Annelore ontmoet begint hij weer te geloven in zichzelf. Zij is mooi. Onweerstaanbaar zelfs. Hij beseft dat dit geen toeval kan zijn. Dat Annelore zijn nieuwe kans is.

Foto

Fragment  'Onweerstaanbaar'

Een geluid van opzij doet me opschrikken. Wanneer ik mijn hoofd draai, zie ik Axel naast me staan. Voor ik het besef, gaat er een flits af. En nog een. Het fototoestel dat hij vasthoudt haalt me abrupt uit mijn mijmeren. In een reflex grijp ik naar mijn hemd. Voel ik me naakt. Wil ik me bedekken.
‘Niet doen,’ zegt Axel. Zijn stem klinkt zacht maar duidelijk.
‘Ga terug zo zoals je zat. Je hoofd naar achteren. Je ogen gesloten. Leun op je handen.’
Er gaat een rilling door mijn lijf. Ben even sprakeloos. Gaat hij me zo fotograferen? Zo? Ik kijk naar mezelf. Naar mijn lijf, naar mijn naaktheid. Mijn beha heb ik nog aan maar ik heb het gevoel dat ik heel veel aan Axel heb laten zien. En hij mag het zien. Ik wou dat hij het zag. Alleen had ik niet gedacht dat hij zo foto’s van me ging maken. Terwijl ik nadenk en een storm van emoties verwerk, blijft Axel onophoudelijk foto’s maken. Hij zet twee stappen opzij. Drie weer terug. Komt dichtbij staan. Erg dichtbij. Hij knielt voor me terwijl ik aarzelend in de lens kijk.
‘Prachtig,’ zegt hij steeds weer. ‘Prachtig.’ Hij laat het klinken alsof ik vanalles doe maar eigenlijk doe ik niets. Zit ik daar alleen maar. Na te denken over mezelf, mijn naaktheid en dat ik dit niet had verwacht van zijn fotosessie. Toch hou ik hem niet tegen. Een deel van me geniet van deze vorm van aandacht. Geniet van de tijd die deze jongen aan mij besteedt. Nog nooit ben ik zo uitgebreid gefotografeerd. Nog nooit op deze manier. Als hij het op voorhand gevraagd zou hebben het zo te doen had ik waarschijnlijk neen gezegd. Nu vind ik het prachtig. De locatie is af, de timing perfect en voor de sfeer hebben we beiden gezorgd. Ik glimlach om mezelf. Schuchter. Maar bewust van het feit dat we dit samen in de hand hebben gewerkt.
Plots legt Axel zijn fototoestel aan de kant. Met zelfzekere stappen loopt hij door de zolderruimte en trekt de witte lakens die over al de meubelen hingen een na een af. Dan loopt
hij naar het midden van de zolder, legt de lakens op een rommelige manier door elkaar, trekt en hertrekt en keurt zijn werk.
‘Kom hier eens liggen,’ zegt hij. Het is geen vraag die hij stelt. Ik loop langzaam naar de lakens en ga erin liggen.
‘Doe je blue jeans ook eens uit.’
Een seconde lang kijk ik hem aan.
‘Je bent in goede handen. Dat weet je toch. Dat heb ik je beloofd.’ Zijn stem is overtuigend. Mijn nieuwsgierigheid naar hoe ver ik durf te gaan, prikkelt mijn fantasie. Zonder verder na te denken, doe ik mijn laarzen uit, mijn sokken en mijn broek. In slechts mijn beha en string ga ik opnieuw op de lakens liggen. Axels blik draagt goedkeuring weg. Ik voel me mooier dan ooit.

Foto

Recensies  'Onweerstaanbaar'

 

*** Goed geschreven roman, waar we de avonturen van twee mensen beleven, die op een zeer merkwaardige manier met mekaar in contact komen, en wel degelijk op een zeer passionele wijze een relatie aangaan, die verre van conventioneel kan worden genoemd, en waarbij alle gevoelens worden losgelaten… Een zeer sfeervol verhaal, knap geschreven, en werkelijk een zeer innemend verhaal, waar je het gevoel hebt de gevoelens van de personages te kunnen meebeleven. Het is een sterk en zeer inleefbaar verhaal, een boek dat je werkelijk in de ban neemt en je bespoken zal. 

Recensie door www.studieboeken.nl

 

 

*** 'Ik huiver, en het komt niet door de kou. Ik besef opeens hoe mooi ik Luka vind...' en ' "Prachtige nacht, hé?" zeg ik, terwijl ik zijn ogen op mijne voel rusten. Dan hoor ik hem zachtjes lachen. "Ja, echt een prachtige nacht," beaamt hij mijn woorden, en hij laat de zijne doorwegen. Ik hoor het timbre in zijn stem. Het doet de haartjes op mijn armen rechtstaan. Mijn lichaam verraadt wat er in me omgaat. Gelukkig verhult de duisternis veel.

Hier krijg je echt het gevoel dat er tussen Annelore en Luka meer speelt dan vriendschap...

Eerst dacht ik het boek niet te lezen -hedendaagse verhalen liggen me niet na aan het hart- maar eenmaal begonnen kwam ik tot de ontdekking dat ik het boek niet weg kon leggen, tenzij ik het uitgelezen had. Het verhaal liet me letterlijk op het puntje van mijn stoel zitten - en dat wil wat zeggen. De spanning, de sluimerende romantiek... En dan, die climax! Stephanie Meyer rules the USA, maar Anja Feliers rules Belgium!!  ***
 

Gelezen door: Tineke Meert  voor  www.Iedereenleest.be

 

*** “Onweerstaanbaar is niet enkel de titel van dit boek, het is eveneens de omschrijving van de drang om verder te lezen als je het boek om de één of andere reden aan de kant moet leggen.”

Het boek leest zeer vlot. Je wordt onmiddellijk meegesleept met het verhaal van Annelore. Door de onmiddellijke ontmoeting met Axel op de eerste bladzijden ben je meteen betrokken bij het begin van een nieuwe relatie en hoe deze zich ontwikkelt.

Deze ontluikende liefde is realistisch omschreven en je voelt gaandeweg aan dat er iets misloopt in deze relatie, maar dit wordt zo subtiel weergegeven zodat je tijdens het lezen niet kan zeggen: “Aha, vanaf nu loopt het fout.” Achteraf gezien weet je dat het eigenlijk al van bij aanvang verkeerd zat, maar doordat je in de herkenbare smoorverliefdheid van Annelore en Axel meegenomen wordt, komt dat besef pas later. Dat zijn niet alleen herkenbare elementen in dit verhaal, maar ook in het echte leven ...

Je zit als het ware tussen Annelore, Cara en Luka bij het lezen van het verhaal. Je krijgt het gevoel alsof je een stukje deel uitmaakt van hun leven en dat verklaart waarschijnlijk waarom je hoofdstuk na hoofdstuk blijft verder lezen, zonder ophouden.

De sterkte van dit boek vind ik de herkenbaarheid. De obsessie van Axel is ziekelijk, maar alle trekjes apart zijn menselijk en zeker niet wereldvreemd. Dat maakt dat het verhaal zeer geloofwaardig overkomt. Tot op zeker niveau ga je mee in de leefwereld van Annelore, ook al weet je dat de houding van Axel ervoor zal zorgen dat deze relatie niet kan standhouden.

Nog een sterkte vind ik dat een boeiend verhaal verteld wordt waarbij slechts enkele personages uitgewerkt worden zonder het gevoel te creëren dat het te eng is. De karakters zijn goed gekozen in functie van het verhaal, waarbij de relatie tussen Annelore en Axel centraal staat. Maar het laat eveneens ook voor anderen zoals Luka, Cara en de ouders van Annelore zonder het gevoel te creëren dat ze enkel meespelen om het verhaal van de twee hoofdpersonages geloofwaardig te maken.
En tenslotte is ook het einde goed uitgewerkt. Het noodlot dreigt toe te slaan, je hoopt dat niet gebeurt wat je verwacht dat zal gebeuren, maar het ziet ernaar uit dat het geluk van Annelore en Luka van korte duur geweest is.
En net als je denkt dat het zo moet eindigen, en je je daarbij wil neerleggen besef je dat je op het verkeerde been gezet bent. Bovendien is dit moment op het kerkhof een sterk slot van het verhaal! ***

Bart Bynens voor www.jongerenplaneet.be

Foto

Trailer  'Onweerstaanbaar'

Van Onweerstaanbaar werd een trailer gemaakt. De locaties die je misschien herkent in de trailer zijn Antwerpen, Oud Rekem (titel Mooiste Dorp van Vlaanderen) en aan de Maas in Herbricht (Neerharen-Lanaken). Deze trailer is te bekijken op de pagina Filmpjes

Foto

© Anja Feliers, 2009 - Design: Tac'tik Maastricht
 

Login