Korte inhoud  'Littekens'

Een bloedhete dag in juni. Xander vecht tegen zijn onmacht. Hij is het beu dat zijn vader telkens door het lint gaat en hem slaat. Hij wil deze nachtmerrie laten eindigen.

Diezelfde dag in juni. Emma worstelt met de leegte na de dood van haar broer precies een jaar geleden. Ze mist hem ontzettend en kan de pijn niet alleen dragen.

Dan zoekt Emma haar buurjongen Xander op. Ze wil met hem over Thomas praten en neemt Thomas' medaille mee als aanknopingspunt. Maar als pestkop Lobbe erbij komt loopt alles gigantisch uit de hand... Wat een bevrijding moest worden wordt een vreselijke beproeving.

Een jeugdroman over rouwverwerking en mishandeling.

Fragment  'Littekens'

Recensies  'Littekens'

*** Een dag uit het leven van Xander en zijn buurmeisje Emma. Xander probeert zich op zijn manier af te zetten tegen zijn dronken vader die hem geregeld slaag geeft. En Emma herdenkt de dood van haar tweelingbroer Thomas, die dag net een jaar geleden. Emma mist haar broer heel erg en zoekt Xander op. Ze wil met hem over Thomas praten en neemt Thomas' medaille mee als aanknopingspunt. Maar het loopt allemaal heel anders dan ze had gedacht, een ware beproeving voor Emma.
Het verhaal is knap opgebouwd waarbij de lezer in afwisselende hoofdstukken de gedachten en gevoelens van Emma en Xander kan volgen. Ergens halverwege het boek vertelt de auteur wat er die bewuste dag, één jaar geleden, gebeurde,  waardoor Thomas stierf.

Als lezer kan je je perfect inleven in de onmacht, het verdriet, het proberen om te gaan met het verlies, de moeilijke gesprekken over Thomas, de band tussen Emma en haar ouders, de leegte en het gemis. Het thema van verlies wordt nog versterkt door het verhaal van Xander die het ook niet gemakkelijk heeft om thuis begrepen te worden. Het taboe rond kindermishandeling wordt hier op subtiele wijze doorbroken. De auteur slaagt erin om deze twee verhalen in elkaar te laten overvloeien waardoor Emma en Xander elkaar ook op een andere, niet evidente manier beter leren kennen.

Dit aangrijpende verhaal beschrijft op een herkenbare manier, in een vlotte vertelstijl, het wel en wee van de twee hoofdpersonages die er echt staan! ***

Hilde Umans voor  www.pluizuit.be
 

Een artikel over  'Littekens'

uit 'Het Belang van Limburg' (juni 2006)

*** Rekemse auteur Anja Feliers schrijft jeugdroman 'Littekens' ***

Anja Feliers heeft haar tweede jeugdroman aan het publiek voorgesteld in de bibliotheek van Lanaken. De 35-jarige schrijfster debuteerde 2 jaar geleden met 'Donkere kamers', een ontroerend verhaal over het taboe rond kanker. In haar nieuwste psychologische roman snijdt de lerares Nederlands opnieuw een pijnlijk onderwerp aan en bewijst ze dat ze geen eendagsvlieg is.
LANAKEN
'Littekens' brengt het relaas van een bloedhete dag in juni. Xander vecht met zijn onmacht. Hij is het beu dat zijn vader soms door het lint en hem slaat. Buurmeisje Emma worstelt met de leegte van haar broer, die precies een jaar geleden in dramatische omstandigheden om het leven kwam tijdens een schooluitstap. Ze mist haar broer Thomas ontzettend en zoekt zijn vriend Xander op, om met hem over Thomas te praten. In haar hand klemt ze een medaille. Maar dan daagt pestkop Lobbe op en loopt de situatie helemaal uit de hand.
 
Pennenvrucht
Kindermishandeling, rouwverwerking en pesterijen zijn thema's die Anja in 'Littekens' erg trefzeker weergeeft en die uitermate herkenbaar zijn voor 14-plussers. Maar ook volwassenen laten zich door de gevoelige schrijfstijl mee op sleeptouw nemen.
Anja Feliers: "'Donkere kamers' is geschreven door Anja de twintiger. Mijn debuutroman was geïnspireerd op het verlies van mijn eigen moeder als kind. De simpele beelden onderstrepen de naïviteit van het hoofdpersonage in het boek. 'Littekens' is de pennenvrucht van een meer volwassen vrouw, die zelf een gezin heeft. Volwassenen kunnen een goed geschreven jeugdboek perfect lezen. Zeker ouders met tienerkinderen onder hun vleugels zullen in mijn boek aanknopingspunten met hun gezinssituatie ontdekken."
Anja Feliers groeide in Rekem op, maar woont inmiddels in Eigenbilzen, is getrouwd met Patrick en heeft 2 dochtertjes: Luna en Tara.
'Littekens' is een uitgave in paperback van Manteau en telt 142 blz. In de bibliotheek van Lanaken toont fotograaf Piet Paulissen visuele impressies van Anja's jongste jeugdboek. Je kan ze tijdens de openingsuren gaan bekijken. Zaterdag 24 juni signeert de schrijfster haar jongste boek tussen 13 en 16.30 uur in de Standaard Boekhandel van Lanaken.
 

Interview én foto door Guido Kerckhoven. 

Een artikel over  'Littekens'

uit Het Nieuwsblad (juni 2006)

,,Schrijven wat je voelt, doet te veel pijn''
 

LANAKEN Anja Feliers kaart kindermishandeling aan in tweede boek

Anja Feliers heeft haar nieuwste boek Littekens aan het publiek voorgesteld in de bibliotheek van Lanaken. De 35-jarige schrijfster is hiermee toe aan haar twee jeugdboek. ,,Als ik morgen niet meer kan schrijven, verdwijnt een stuk van mijn persoonlijkheid'', zegt ze.

Twee jaar geleden debuteerde de schrijfster, die opgegroeid is in Lanaken maar tegenwoordig in Bilzen woont, met haar boek Donkere kamers. Dat boek vertelt het verhaal van een twaalfjarig meisje dat haar moeder aan kanker verliest.

De schrijfster verloor haar moeder zelf op jonge leeftijd aan kanker. ,,Het is geen autobiografisch boek, ik huiver van het woord alleen al'', zegt Feliers. ,,Behalve dat ook ik, net als het meisje in het boek, niet wist hoe ernstig ziek mijn moeder was, is het hele verhaal fictief. Het was te persoonlijk en te pijnlijk om mijn gevoelens neer te schrijven.''

Pesten en kindermishandeling

Toch is Anja er van overtuigd dat ideeën voor een boek opgedaan worden in het dagelijkse leven. ,,Je vangt altijd elementen op uit je omgeving waarover je schrijft.'' Zo gebeurde het ook met haar tweede boek. ,,Ik sta voor de klas in het middelbaar. Ik hoor de leerlingen vaak spreken over pesten. Zo kwam ik op het idee om een boek te schrijven over pesten. Wat een verhaal moest worden over pesten is tijdens het schrijven geleidelijk uitgegroeid tot een boek over kindermishandeling'', zegt ze.

Een jong meisje verliest haar broer in een ongeluk. Ze wil in het reine komen met de feiten, en gaat hulp zoeken bij haar buurjongen. Die zit echter zelf tot over zijn oren in de problemen, want hij wordt mishandeld door zijn vader. ,,Er zitten voldoende psychologische elementen in het verhaal om jongeren aan het denken te zetten'', zegt Feliers. ,,Ik hoop in de eerste plaats dat de jongeren het boek graag lezen, maar dat ze er misschien ook een boodschap in vinden om eens rond te kijken naar de mensen om zich heen en in te zien dat elke persoon een eigen verhaal met zich meedraagt.''

Momenteel is de schrijfster bezig met een eerste boek voor volwassenen. ,,Ik zat met een idee in mijn hoofd. Ik heb het verhaal proberen om te zetten naar jongeren, maar dat botste, daarom dus een volwassenenverhaal. Het verhaal staat nog in z'n kinderschoenen. Ik heb geen flauw idee wanneer het klaar zal zijn'', besluit ze.

 

Interview : Kizzy van Horne
Foto : Mine Dalemans